TUSSEN de REGELS

Afgelopen week ben ik full-time in touw geweest om “TUSSEN DE REGELS”, het landschapskunstproject van het Bram Roza Festival 2012, te realiseren, dat wil zeggen op te bouwen en te organiseren.
In oktober 2011 heb ik het voorstel ingebracht in de werkgroep/bestuur van het brf, waar sedert 2006 lid van de werkgroep ben, om een nieuw kunstproject uit te voeren op het komende festival.
Het idee was om kunst&poëzie&educatie, de pijlers van het festival, met elkaar te verbinden in een groot, samenhangend landschapskunstproject.
Daarvoor bedacht ik als werkthema ‘tussen de regels’, met als leidend ‘beeld’ het gors te zien als een enorme bladzijde waarop poëtische woorden geschreven staan. Vanaf een kijkpunt op de dijk zou je dan een soort gedicht kunnen lezen ofwel woorden die poëtische gedachten bij je oproepen. Maar ook dichtbij wilden we dat bezoekers het ‘woord’ kunnen beleven. Dennis Happé was meteen erg enthousiast en samen werkten we een vorm uit om dit plan te realiseren.
Nadat het bestuur het voorstel had aangenomen verzamelden we een groep kunstenaars om ons heen en met hen hielden we een aantal bijeenkomsten om het concept en de plannen uit te diepen en vorm te geven.
Uiteindelijk adopteerden 9 kunstenaars een woord. Drie wilden met kinderen van basisscholen werken op het gors. Het VO Wellantcollege olv Hennie Hut was heel enthousiast om mee te werken aan Tussen de Regels.
Inspirerende mensen die elkaar in hun eigen ruimte lieten maar ook met elkaar mee dachten om tot uitvoerbare plannen te komen.
Toen we als groep onze woorden en aanpak duidelijk hadden ging iedereen aan de slag om zelf de woorden vorm te geven en uit te werken.
Zo werkten we afgelopen week hard om alle kunstwerken op het gors te plaatsen. Een fantastisch project met fantastische mensen…

Ik wilde met ‘restmateriaal werken’, dus materiaal wat niks kost, alleen de moeite van het verzamelen. Zo verzamelde ik in eerste instantie in oktober een paar karrenvrachten wilgenhout. Daarbij genereus geholpen door Curt, Theo en Jan om dit op te slaan en later in de grond te plaatsen.
Ik koos het woord TOON: op het gors hoor je allerlei geluiden die door de wind teweeg worden gebracht. Met kinderen maakte ik ‘rinkeldingen’ ofwel geluidsinstrumenten van blikjes, doppen etc.

  
Ook leerde ik kinderen hoe ze ‘draden’ konden knoppen uit oude lappen. Daarmee vingerhaakten ze strengen.  Kinderen wilden daarmee zelf een woord ‘schrijven’ op het gors.
Het was ontzettend leuk om met de kinderen op het gors (ipv op school) te werken; ook leerkrachten en ouders waren heel enthousiast. Het gors als werkplek roept zoveel extra’s op.
Voor het KIJKPUNT op de dijk maakten Louis en ik een soort ‘camera’ die wethouder Marga van Hulst opende.

  

Het landschap inspireerde mij tot een tweede een idee. Op een blauw dekzeil plaatste ik emmertjes gevuld met water met het woord NAT.

 

Janneke Verhoeven maakte het woord OMME X. Kinderen schilderen ‘ondersteboven’ schilderijtjes.
San Vermaas maakte een windscherm met WAAI erop. Koos Westra breide het woord ZIN. Theo Verhoeff maakte ‘PLONS PLONS’. Simon Dirkse maakte het woord WEL.
Dennis maakte het ALS loket.
Wim Bauer maakte het woord GLOED op de kop van het land, uitkijkend over water.
Hij is ook dichter en maakte uiteindelijk ook een prachtig gedicht waarin alle woorden verwerkt zijn uit Tussen de Regels.
  

En onder leiding van hun enthousiaste docent/kunstenaar Hennie Hut maakten leerlingen van het Wellantcollege het woord SPIEGELEN. Ook zaagden zij het ALFABET uit en daarmee konden bezoekers zelf gedichten maken.
De leerlingen van de basisscholen maakten tevens een wandeling langs de woorden en schreven van hun lievelingswoord een gedicht; dit onderdeel begeleidde Hanneke le Clercq. Deze gedichtjes hangen bij de woorden.

Werken binnen een totaalconcept wekte veel enthousiasme en samenwerking.
Dankzij het originaliteit van kunstenaars en elkaar willen helpen bij de uitwerking ontstond een uniek landschapsproject op het gors. Dank aan ieder om een droom te mogen realiseren: het gors als een bladzijde en toegankelijke kunst.

Gorzennat
Als de zon

Haar gloed weer schenkt

Dan dobberen, dan spiegelen

in een ommekeer

de wolken weer

in stralend Gorzennat

 

plons, waai, buig maar

mijn speelse land

van welverlangend groen

waar de toon van

Dit bericht is geplaatst in Installaties, Nieuws, Tekst / gedicht. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.